Archivo de la etiqueta: Premio García Barros de Novela

Carrusel de Berta Dávila

IMG_20200217_203956

Nesta primeira recensión escrita en galego gustaríame dedicarlle unhas palabras a un dos mellores libros do pasado ano, gañador do Premio García Barros de Novela, e elixido como mellor novela galega do ano 2019 pola revista dixital Fervenzas literarias; refírome a “Carrusel” obra que asina a escritora santiaguesa Berta Dávila.

Teño que confesar que descubrín esta historia gracias a unha entrevista cá autora no programa Zigzag da TVG; pero a pesar de que a historia parecíame moi interesante, non me atrevía a darlle unha oportunidade xa que nunca antes lera ningún texto de autoficción. Pero todo quedou resolto a principios de mes cando me atopei cun exemplar desta novela na biblioteca e decidín darlle unha oportunidade dunha vez por todas.

“Carrusel” é unha novela curta escrita en primeira persoa, na que se mesturan lembranzas de diversos períodos dá vida dá nosa protagonista. Ademais ó tratarse dunha novela de autoficción é moito maís doado conectar ca narradora. Gustaríame destacar tamen esa forma de empregar a linguaxe que presenta a prosa dá autora, capaz de construír imaxes poderosas que nos fan vivir a historia case na nosa propia pel, algo ó que tamén axuda esa atmosfera presente neste libro.

Temas tratados nesta novela poden ser a perda; a enfermidade mental vista desde un punto de vista próximo, sincero e realista; a familia e a maternidade; os recordos do pasado; e tamén mencionar a importancia tanto da música como das matemáticas moi presentes en toda a novela. Non debemos esquecer que esta é unha novela de carácter intimista que se centra na vida corrente.

Esta é unha viaxe literaria que nos transporta a un tempo convulso a nivel persoal da nosa narradora, no que como lectores somos testemuñas desas relacións familiares tan particulares que xorden entre a avoa, o tío, e a neta; xa cós tres comparten a mesma enfermidade mental, pero deciden afrontala de maneiras totalmente distintas. Como dicía anteriormente o tema da doenza mental está moi presente, e está tratado dunha forma moi real, próxima e orgánica.

Gustaríame finalizar esta recensión recomendando “Carrusel” a todo o mundo, un libro que a pesar de centrarse nas reflexións, os recordos, as vivencias e nos pensamentos, noutras palabras está cheo de momentos que o lector atesourará ao final da lectura. E Sobre Berta Dávila dicir que é unha escritora que empezou a escribir con vinte anos e é gañadora de prestixiosos premios literarios; e ademais unha autora total que escribe tanto poesía como narrativa; así que espero ler máis obras desta escritora no futuro.

Recensión: As Ramonas de Ana Cabaleiro

As-Ramonas

A recensión desta semana faime especial ilusión porque tratase dun dos mellores libros que lin no que levamos de ano, ademais porque supón unha pequena reconciliación cá narrativa escrita en Galego. “As Ramonas” de Ana Cabaleiro é un libro ó que xa lle tiña botado o ollo desde fai uns meses, e ó que lle tiña moitas ganas.

O que me chamou a atención desta novela foi por unha parte a súa portada, e por outra a sinopse da novela. Esta é a historia dunha muller loitadora e soñadora que persegue con ansia a súa meta de triunfar no mundo da arte. Mona Otero, que é como se chama a nosa protagonista, foi sancionada coa perda do carné de conducir, e o feito de non pode dispoñer de coche propio, polo que depende doutras persoas para desprazarse.

Esta novela gañadora do premio García Barros en 2018 é a segunda obra publicada por Ana Cabaleiro (Silleda, 1974) na editorial Galaxia, e nela cóntanos unha historia cun carácter claramente feminista, e na que o rural está tamen moi presente pero visto desde unha perspectiva máis actual e moderno. Ambientada en Saídres, Lalín e Compostela (localizacións unidas pola estrada nacional 525), ponse de manifesto a diferenza entre o centrismo e a periferia, e quen define o que está no centro ou na periferia.

Como dixen anteriormente as viaxes en coche son algo moi importante nesta novela, pero tamen é mencionado outro medio de transporte que é igual de importante para o que a autora nos quere transmitir, refírome ó tren; un tren pouco operativo que é unha imaxe do abandono que sofre o rural.

Outro tema que podemos atopar é o mundo feminino, e é algo que vemos nas nosas cinco Ramonas. É certo que Mona Otero como protagonista ten maior peso dentro da historia, e nela atopamos a esa muller traballadora e independente que ten que deixar o rural para poder triunfar como fotógrafa. Pero tamén nos atoparemos con outras Ramonas que representan á perfección o seu rol, e así temos: unha nai, unha avoa, esa mellor amiga dende a infancia, e ata unha concelleira que xogará un papel moi destacado no devir da nosa protagonista.

Recomendo esta novela porque de verdade penso que Cabaleiro creou unha desas historias que atrapan ó lector desde o principio ata o final, e que che fan comprender os seus personaxes, noutras palabras que podes vivir a novela en primeira persoa. Ademais os temas aquí tratados reflicten unha realidade moi presente en Galicia coa que moitas persoas poden sentirse identificadas. E para finalizar gustaríame compartir unha cita da autora, que se pode aplicar perfectamente a este libro “A arte é para todos.”.