Archivo de la etiqueta: Literatura Europea

Recensión: O lector de Bernhard Schlink

Moitas veces lemos libros, que como lectores espertan en nós sentimentos acerca da historia que se tratan nas súas páxinas, e algunhas veces eses sentimentos son contraditorios ou fanche reflexionar máis en profundidade acerca do lido, e iso é exactamente o que me ocorreu con este marabilloso libro do escritor alemán, Bernhard Schlink, e que leva por título “O lector”, e que desde o pasado mes de Decembro podemos ler en galego grazas á edición da editoria Hugin e Munin e a tradución de David A. Álvarez Martínez.

Estou convencido de que a estrutura do libro, dividido en tres partes, axuda a que as contradicións crezan na cabeza dos lectores, pero tamén é innegable que o estilo claro e directo de Schlink non deixa lugar a dúbida sobre os temas máis delicados, que pode aparecer nunha obra na que se aborda o tema dos campos de concentración da Alemaña nazi.

A historia de “O lector” está narrada por Michael Berg, quen na primeira parte do libro lévanos á súa adolescencia, cando tiña quince anos e namorouse dunha muller de trinta e seis anos chamada Hanna Schmitz. Con Hanna, Berg descobre o amor, e a pesar de que entre eles a relación non é sempre un camiño de rosas, hai algo que nunca cambia, antes de deitarse xuntos el lerá en voz alta para ela. Pero un día Hanna desaparece da vida do noso protagonista, e aínda que ao principio isto supón unha gran perda para Berg, el logrará converterse nun brillante estudante de dereito. É neste contexto que un día, e durante un xuízo a cinco mulleres que están acusadas de crimes de guerra nazis, Berg descobre que Hanna é unha das acusadas.

Non podo ocultar que o que máis me gustou deste libro foron os seus personaxes protagonistas, de verdade que podo dicir que nunca me atopei con ningún como eles, Berg e Hanna son personaxes difíciles de esquecer e que unha vez concluída a lectura quedan connosco. De Berg gústanme as súas reflexións sobre o amor, e que coa perspectiva do tempo sexa capaz de recoñecer que nesa primeira relación houbo momentos nos que se fixeron dano o un ao outro. Mentres que de Hanna gústame o segredo que garda, e como é algo que se revela na parte máis interesante da historia, paréceme que o mellor é non comentar nada.

Esta é unha novela na que a memoria, e o como lembramos episodios da nosa vida son temas fundamentais. É obvio que tamén se trata o tema da memoria colectiva, no referente ao pobo alemán, que despois da Capitulación alemá de maio de 1945 tiveron que facer fronte ao episodio máis escuro da súa historia. Pero ademais do pasado e a memoria, tamén podemos atopar outros temas como son a inocencia do amor que experimenta Berg ao principio, a culpa e a vergoña, ou o poder da literatura.

A modo de conclusión gustaríame recomendar “O lector” de Bernhard Schlink, porque a pesar de que xa pasaron máis de vinte e cinco anos desde a súa publicación, é unha desas novelas que nos atrapa desde as súas primeiras páxinas, en gran medida por esa narración trepidante e a apaixonante historia aquí recollida, pero sen esquecernos de que é unha novela que nos fará reflexionar e pensar sobre o lido.

Reseña: La voz del ángel

Cuando me encontré con este título, lo tuve muy claro, esta era una gran oportunidad para seguir leyendo literatura europea de calidad; porque no podemos negar que en Europa se publican muy buenos libros, especialmente en un país como Francia con una larga tradición literaria. Esta es la primera razón que me animó a darle una oportunidad a “La voz del ángel” del filósofo y escritor francés Frédéric Lenoir.

Dos historias paralelas, la de una mujer joven en la Europa de principio del siglo xx, (La primera historia nos lleva a la Polonia de 1945). Y la de un chico, Hugo, en la Francia de 2019 que conversa con una mujer, Blanche, en el invierno de su vida. Y es en la mitad del libro cuando las dos historias se encuentran en un punto, y descubrimos el nombre de nuestra primera narradora que nos estaba contando la historia de su huida de Auschwitz.

Blanche nuestra protagonista femenina fue profesora de filosofía y está pasando en el hospital los últimos días de su vida. Mientras que Hugo, el protagonista masculino, está ingresado en el hospital por intento de suicidio ya que no era capaz de afrontar la situación de fracaso provocada por no haber logrado pasar el examen para ser médico. Y es ella quien intenta contagiarle su placer por vivir, pero en un principio él se muestra reacio y cuestiona todo lo que ella le cuenta amparándose en su formación científica.

En esta novela en la que tenemos pocos personajes, y la acción está situada en pocos escenarios, son muchos los temas e ideas que el autor quiere compartir con los lectores, empezando por el optimismo como forma de entender la vida. La gestión de las expectativas ante el fracaso. Encontrar el amor verdadero. La juventud. El papel de las creencias religiosas en la sociedad. El espiritismo y los fenómenos paranormales. La importancia de la música como herramienta “sanadora”. Y todo ello con tintes sociales que sirven para reflejar la sociedad del siglo XXI.

En conclusión recomiendo “La voz del ángel” porque en este libro se tratan temas muy actuales que están tanto en las noticias como en la calle, y Frédéric Lenoir es capaz de comunicar sus ideas acerca de estos temas mientras nos va dejando pequeñas pildoritas con referentes filosóficos y culturales.